سفارش تبلیغ
صبا ویژن
کسى را که چهار چیز دادند از چهار چیز محروم نباشد : آن را که دعا دادند از پذیرفته‏شدن محروم نماند ، و آن را که توبه روزى کردند ، از قبول گردیدن ، و آن را که آمرزش خواستن نصیب شد ، از بخشوده گردیدن ، و آن را که سپاس عطا شد از فزوده گشتن . و گواه این جمله کتاب خداست که در باره دعاست « مرا بخوانید تا بپذیرم . » و در آمرزش خواستن گفته است : « آن که کارى زشت کند یا بر خود ستم کند سپس از خدا آمرزش خواهد ، خدا را بخشنده و مهربان مى‏یابد . » و در باره سپاس گفته است : « اگر سپاس گفتید براى شما مى‏افزاییم . » و در توبت گفته است : « بازگشت به خدا براى کسانى است که از نادانى کار زشت مى‏کنند ، سپس زود باز مى‏گردند ، خدا بر اینان مى‏بخشاید و خدا دانا و حکیم است . » [نهج البلاغه]
 
دوشنبه 98 اردیبهشت 9 , ساعت 11:56 صبح

بچه های مدرسه

 

 ** من و شاگردانم                             روز و هفته معلم مبارک باد

 

        تمام شهر،                                            

        خیابانیست 

 

        شاگردانم، هر روز

 

         با کیفی از عصاره ی خورشید

 

         از آن می گذرند

 

         و مرا

 

         از هزار کوچه

 

         فاتحانه،عبور می دهند

 

         تمام شهر خیابانیست...

 

  من و شاگردانم

 

          آنگاه که درختان پر می ریزند ،

 

          به راه می افتیم

 

          تا سبزترین اندیشه ها را

 

          به مدرسه ببریم

 

          آنجا که درختانش

 

          دانا ترین درختان دنیایند.

 

 

 

          از هشت صبح

 

          خون هزار شقایق عاشق

 

          از دریچه های قلب من

 

          با مهربانی عبور می کند

 

          هر صبحگاه

 

          در صف دعا

 

          آیات نور و کوثر را

 

          بر تنپوش های عفت دخترانم

 

          می خوانم

 

          و آیات جهاد را

 

          بر پیشانی بلند پسرانم

 

          

 

          چشمانشان ترازوییست

 

          که صبوری مرا

 

          با وزنه های عاطفه 

 

          توزین می کنند

 

    شاگردانم

 

          بهترین آموزگاران من اند

 

          آن ها 

 

          هر روز مرا می آزمایند

 

          ومن در سال دو بار...

 

     

 

      من 

 

          روحم را هزار پاره می کنم

 

          و به هزار شاگردم هدیه می دهم

 

          هر زنگ برهه ی مقدسی است 

 

          که عطش های خدایی شان را

 

          عاشقانه می نوشم

 

          و چشمانم را در زمزم نگاهشان 

 

          غسل می دهم

 

          هیمه ی جسمم را

 

          در اندیشه ی گلرنگشان

 

          تطهیر می کنم

 

          و هر دم بازدم هایشان را

 

          تنفس می کنم ...

 

 

 

    من و شاگردانم

 

           واژه ها را خوب معنی می کنیم:

 

           روز یعنی: پرواز 

 

           رود یعنی : حرکت

 

           چشمه یعنی: مهربانی 

 

           مرداب یعنی: جهل

 

           طوفان : یعنی...

 

   

 

     کاش می شد: 

 

           زنگ فیزیک

 

           همیشه از آینه ها گفت

 

           زنگ شیمی، از آب 

 

              زنگ جغرافی ،از ستاره

 

              زنگ تاریخ از بدر

 

        کاش می شد :

 

               زنگ ریاضی

 

                دنیا را منهای دنیا داران کرد

 

                و زنگ فارسی ،

 

                شعر حافظ را

 

                با لهجه ی سرو

 

                و گویش جاری آب

 

                 خواند...

 

  

 

       من و شاگردانم

 

                  با ستاره ها

 

                  در یک مدار می چرخیم

 

                  در خانه ی نقره ای مهتاب

 

                  نماز می خوانیم

 

                  و مثل یک خو شه ی گندم

 

                  از یک ریشه آب می خوریم

 

                  با کوه ها هم سطحیم

 

                  با دریا ها هم آواز...

 

                  دست هامان

 

                  گلدسته های حرمند

 

                  ودل هامان

 

                  مثل یک پنجره ی فولادی

 

                  هزار روزنه دارد

 

                  به هزار خانه ی نور

 

  

 

      بر بام کلاسمان

 

                  انگار

 

                  بلالی می خواند

 

                  و کسی می گوید:

 

                  «ویعلمهم الکتاب» 1

 

                  و کسی می گوید :

 

                  « علم الانسان» 2

                                                                        

         و کسی می گوید:

         انما بعثت معلما

         ...

 

                                اردیبهشت 72

         ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

         1 _ آیه 129 سوره مبارکه  بقره

 

               آیه 164  سوره مبارکه آل عمران

 

               آیه2 سوره مبارکه جمعه

 

         2_آیه 5 سوره  مبارکه علق

 

         3 _ حدیث نبوی


یکشنبه 95 اردیبهشت 12 , ساعت 12:35 صبح

بچه های مدرسه

 

 * من و شاگردانم

 

        تمام شهر،                                            

        خیابانیست که

 

        شاگردانم، هر روز

 

         با کیفی از عصاره ی خورشید

 

         از آن می گذرند

 

         و مرا

 

         از هزار کوچه

 

         فاتحانه،عبور می دهند

 

         تمام شهر خیابانیست...

 

  من و شاگردانم

 

          آنگاه که درختان پر می ریزند ،

 

          به راه می افتیم

 

          تا سبزترین اندیشه ها را

 

          به مدرسه ببریم

 

          آنجا که درختانش

 

          دانا ترین درختان دنیایند.

 

 

 

          از هشت صبح

 

          خون هزار شقایق عاشق

 

          از دریچه های قلب من

 

          با مهربانی عبور می کند

 

          هر صبحگاه

 

          در صف دعا

 

          آیات نور و کوثر را

 

          بر تنپوش های عفت دخترانم

 

          می خوانم

 

          و آیات جهاد را

 

          بر پیشانی بلند پسرانم

 

          

 

          چشمانشان ترازوییست

 

          که صبوری مرا

 

          با وزنه های عاطفه 

 

          توزین می کنند

 

    شاگردانم

 

          بهترین آموزگاران من اند

 

          آن ها 

 

          هر روز مرا می آزمایند

 

          ومن در سال دو بار...

 

     

 

      من 

 

          روحم را هزار پاره می کنم

 

          و به هزار شاگردم هدیه می دهم

 

          هر زنگ برهه ی مقدسی است 

 

          که عطش های خدایی شان را

 

          عاشقانه می نوشم

 

          و چشمانم را در زمزم نگاهشان 

 

          غسل می دهم

 

          هیمه ی جسمم را

 

          در اندیشه ی گلرنگشان

 

          تطهیر می کنم

 

          و هر دم بازدم هایشان را

 

          تنفس می کنم ...

 

 

 

    من و شاگردانم

 

           واژه ها را خوب معنی می کنیم:

 

           روز یعنی: پرواز 

 

           رود یعنی : حرکت

 

           چشمه یعنی: مهربانی 

 

           مرداب یعنی: جهل

 

           طوفان : یعنی...

 

   

 

     کاش می شد: 

 

           زنگ فیزیک

 

           همیشه از آینه ها گفت

 

           زنگ شیمی، از آب 

 

              زنگ جغرافی ،از ستاره

 

              زنگ تاریخ از بدر

 

        کاش می شد :

 

               زنگ ریاضی

 

                دنیا را منهای دنیا داران کرد

 

                و زنگ فارسی ،

 

                شعر حافظ را

 

                با لهجه ی سرو

 

                و گویش جاری آب

 

                 خواند...

 

  

 

       من و شاگردانم

 

                  با ستاره ها

 

                  در یک مدار می چرخیم

 

                  در خانه ی نقره ای مهتاب

 

                  نماز می خوانیم

 

                  و مثل یک خو شه ی گندم

 

                  از یک ریشه آب می خوریم

 

                  با کوه ها هم سطحیم

 

                  با دریا ها هم آواز...

 

                  دست هامان

 

                  گلدسته های حرمند

 

                  ودل هامان

 

                  مثل یک پنجره ی فولادی

 

                  هزار روزنه دارد

 

                  به هزار خانه ی نور

 

  

 

      بر بام کلاسمان

 

                  انگار

 

                  بلالی می خواند

 

                  و کسی می گوید:

 

                  «ویعلمهم الکتاب» 1

 

                  و کسی می گوید :

 

                  « علم الانسان» 2

 

                  و کسی می گوید:

 

                  « انما بعثت معلما» 3

                                                                                        اردیبهشت 72

         ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

         1 _ آیه 129 سوره مبارکه  بقره

 

               آیه 164  سوره مبارکه آل عمران

 

               آیه2 سوره مبارکه جمعه

 

         2_آیه 5 سوره  مبارکه علق

 

         3 _ حدیث نبوی 

 


یکشنبه 93 اردیبهشت 14 , ساعت 1:32 صبح

 

مدرسه ای خواهم ساخت

 

*مدرسه ای خواهم ساخت    تقدیم به جامعه فرهنگیان کشور به مناسبت روز و هفته معلم

بر دروازه ی وجودم 

پرچمی خواهم افراشت

در سه رنگ

رنگ عاطفه ، رنگ ایمان ،

                             و رنگ برادری

مدرسه ای خواهم ساخت

در محله ی عشق، خیابان عقیده ، کوچه ی مهربانی

با سقفی از خورشید

آجرهایش ، ســــتاره

ملاتش، روشنـــــایی

در باغچه هایش

محبت خواهم کاشت

ودر گلدان هایش

                         لبخند

     * *  *

مدرسه ای خواهم ساخت

دیوار هایش از شعر

باکلاسی که بوی خدا بدهد

در هایش به سوی بیداری 

و پنجره هایش 

به بی نهایت

                  باز شود 

تخته هایش

سیاه نباشد 

نیمکت هایش

گرمای دوستی بدهد

و زنگش را

نسیم بنوازد

آنگاه من

 خدا را به کلاس خواهم برد

 وعلی را

ونهج البلاغه را

وکتابی که درآن

شعر رهایی ،شعر تسلیم

و شعر مقاومتش را

خدا سروده باشد

وقلمی از نور

که سپید بنویسد و سپیده بیافریند

وشلاقی از برگ های سرخ شقایق

ومعلمانی از عصاره ی آفتاب

وشاگردانی از گل آفتاب گردان

با تن پوشی از عفت و نور

که تاریکی را به تمسخر بگیرند

و ریسمان های وسوسه ،

ریسمان های شیطان را

                             پاره کنند

کلاس اول : کلاس گل ها، گل های بی زوال

کلاس دوم : کلاس سرو ها ، سرو های بی تکبر

کلاس سوم: کلاس کوه ها ، کوه هایی که

بار امانت را هم به دوش بکشند 

و کلاس چهارم : ...

        *  *  *

مدرسه ای خواهم ساخت

لبریز از شور و شعور

پر از سرود عطوفت

مالامال از اندیشه های بلند

...

جغرافیایی خواهم آموخت

از سرزمین های یکرنگی وخلوص

تاریخی که، حقیقت بر زبانش باشد

وهندسه ای که ،همه ی خط هایش ،

                                      راست باشد ...

طو فان خشم را خواهم راند

وابرهای تبعیض را

من با نسیم پیمان خواهم بست

تاروح رویش وپرواز را

در پنجره های مدرسه ام بدمد

من وشاگردانم

دروازه های شب را

خواهیم بست

وخورشید را

درآینه سجاده مان

دوبرابر خواهیم کرد

شاید

آسمان هم

روزی در کلاسمان نزول کند

من و شاگردانم

شاید

روزی بر بال نور بنشینیم

وقفس خاک را

ترک کنیم 1

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1- این شعر را در اردیبهشت 1370 به مناسبت روز معلم سرودم و به همکاران فرهنگیم تقدیم نمودم. با سپاس _ ف . قاسمی


سه شنبه 89 اردیبهشت 7 , ساعت 2:54 عصر

 

من و شاگردانم

 

 

 

به معلمان عزیز                 به مناسبت هفته معلم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ                  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 * من و شاگردانم

 

        تمام شهر،                                            

        خیابانیست که

 

        شاگردانم، هر روز

 

         با کیفی از عصاره ی خورشید

 

         از آن می گذرند

 

         و مرا

 

         از هزار کوچه

 

         فاتحانه،عبور می دهند

 

         تمام شهر خیابانیست...

 

  من و شاگردانم

 

          آنگاه که درختان پر می ریزند ،

 

          به راه می افتیم

 

          تا سبزترین اندیشه ها را

 

          به مدرسه ببریم

 

          آنجا که درختانش

 

          دانا ترین درختان دنیایند.

 

 

 

          از هشت صبح

 

          خون هزار شقایق عاشق

 

          از دریچه های قلب من

 

          با مهربانی عبور می کند

 

          هر صبحگاه

 

          در صف دعا

 

          آیات نور و کوثر را

 

          بر تنپوش های عفت دخترانم

 

          می خوانم

 

          و آیات جهاد را

 

          بر پیشانی بلند پسرانم

 

          

 

          چشمانشان ترازوییست

 

          که صبوری مرا

 

          با وزنه های عاطفه 

 

          توزین می کنند

 

    شاگردانم

 

          بهترین آموزگاران من اند

 

          آن ها 

 

          هر روز مرا می آزمایند

 

          ومن در سال دو بار...

 

     

 

      من 

 

          روحم را هزار پاره می کنم

 

          و به هزار شاگردم هدیه می دهم

 

          هر زنگ برهه ی مقدسی است 

 

          که عطش های خدایی شان را

 

          عاشقانه می نوشم

 

          و چشمانم را در زمزم نگاهشان 

 

          غسل می دهم

 

          هیمه ی جسمم را

 

          در اندیشه ی گلرنگشان

 

          تطهیر می کنم

 

          و هر دم بازدم هایشان را

 

          تنفس می کنم ...

 

 

 

    من و شاگردانم

 

           واژه ها را خوب معنی می کنیم:

 

           روز یعنی: پرواز 

 

           رود یعنی : حرکت

 

           چشمه یعنی: مهربانی 

 

           مرداب یعنی: جهل

 

           طوفان : یعنی...

 

   

 

     کاش می شد: 

 

           زنگ فیزیک

 

           همیشه از آینه ها گفت

 

           زنگ شیمی، از آب 

 

              زنگ جغرافی ،از ستاره

 

              زنگ تاریخ از بدر

 

        کاش می شد :

 

               زنگ ریاضی

 

                دنیا را منهای دنیا داران کرد

 

                و زنگ فارسی ،

 

                شعر حافظ را

 

                با لهجه ی سرو

 

                و گویش جاری آب

 

                 خواند...

 

  

 

       من و شاگردانم

 

                  با ستاره ها

 

                  در یک مدار می چرخیم

 

                  در خانه ی نقره ای مهتاب

 

                  نماز می خوانیم

 

                  و مثل یک خو شه ی گندم

 

                  از یک ریشه آب می خوریم

 

                  با کوه ها هم سطحیم

 

                  با دریا ها هم آواز...

 

                  دست هامان

 

                  گلدسته های حرمند

 

                  ودل هامان

 

                  مثل یک پنجره ی فولادی

 

                  هزار روزنه دارد

 

                  به هزار خانه ی نور

 

  

 

      بر بام کلاسمان

 

                  انگار

 

                  بلالی می خواند

 

                  و کسی می گوید:

 

                  «ویعلمهم الکتاب» 1

 

                  و کسی می گوید :

 

                  « علم الانسان» 2

 

                  و کسی می گوید:

 

                  « انما بعثت معلما» 3

 

         ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

         1 _ آیه 129 سوره مبارکه  بقره

 

               آیه 164  سوره مبارکه آل عمران

 

               آیه2 سوره مبارکه جمعه

 

         2_آیه 5 سوره  مبارکه علق

 

         3 _ حدیث نبوی 



لیست کل یادداشت های این وبلاگ