سفارش تبلیغ
صبا
هرکه نفْس خود را دشمن بدارد، خداوند، دوستش خواهد داشت . [امام علی علیه السلام]
 
یکشنبه 95 اردیبهشت 12 , ساعت 12:35 صبح

بچه های مدرسه

 

 * من و شاگردانم

 

        تمام شهر،                                            

        خیابانیست که

 

        شاگردانم، هر روز

 

         با کیفی از عصاره ی خورشید

 

         از آن می گذرند

 

         و مرا

 

         از هزار کوچه

 

         فاتحانه،عبور می دهند

 

         تمام شهر خیابانیست...

 

  من و شاگردانم

 

          آنگاه که درختان پر می ریزند ،

 

          به راه می افتیم

 

          تا سبزترین اندیشه ها را

 

          به مدرسه ببریم

 

          آنجا که درختانش

 

          دانا ترین درختان دنیایند.

 

 

 

          از هشت صبح

 

          خون هزار شقایق عاشق

 

          از دریچه های قلب من

 

          با مهربانی عبور می کند

 

          هر صبحگاه

 

          در صف دعا

 

          آیات نور و کوثر را

 

          بر تنپوش های عفت دخترانم

 

          می خوانم

 

          و آیات جهاد را

 

          بر پیشانی بلند پسرانم

 

          

 

          چشمانشان ترازوییست

 

          که صبوری مرا

 

          با وزنه های عاطفه 

 

          توزین می کنند

 

    شاگردانم

 

          بهترین آموزگاران من اند

 

          آن ها 

 

          هر روز مرا می آزمایند

 

          ومن در سال دو بار...

 

     

 

      من 

 

          روحم را هزار پاره می کنم

 

          و به هزار شاگردم هدیه می دهم

 

          هر زنگ برهه ی مقدسی است 

 

          که عطش های خدایی شان را

 

          عاشقانه می نوشم

 

          و چشمانم را در زمزم نگاهشان 

 

          غسل می دهم

 

          هیمه ی جسمم را

 

          در اندیشه ی گلرنگشان

 

          تطهیر می کنم

 

          و هر دم بازدم هایشان را

 

          تنفس می کنم ...

 

 

 

    من و شاگردانم

 

           واژه ها را خوب معنی می کنیم:

 

           روز یعنی: پرواز 

 

           رود یعنی : حرکت

 

           چشمه یعنی: مهربانی 

 

           مرداب یعنی: جهل

 

           طوفان : یعنی...

 

   

 

     کاش می شد: 

 

           زنگ فیزیک

 

           همیشه از آینه ها گفت

 

           زنگ شیمی، از آب 

 

              زنگ جغرافی ،از ستاره

 

              زنگ تاریخ از بدر

 

        کاش می شد :

 

               زنگ ریاضی

 

                دنیا را منهای دنیا داران کرد

 

                و زنگ فارسی ،

 

                شعر حافظ را

 

                با لهجه ی سرو

 

                و گویش جاری آب

 

                 خواند...

 

  

 

       من و شاگردانم

 

                  با ستاره ها

 

                  در یک مدار می چرخیم

 

                  در خانه ی نقره ای مهتاب

 

                  نماز می خوانیم

 

                  و مثل یک خو شه ی گندم

 

                  از یک ریشه آب می خوریم

 

                  با کوه ها هم سطحیم

 

                  با دریا ها هم آواز...

 

                  دست هامان

 

                  گلدسته های حرمند

 

                  ودل هامان

 

                  مثل یک پنجره ی فولادی

 

                  هزار روزنه دارد

 

                  به هزار خانه ی نور

 

  

 

      بر بام کلاسمان

 

                  انگار

 

                  بلالی می خواند

 

                  و کسی می گوید:

 

                  «ویعلمهم الکتاب» 1

 

                  و کسی می گوید :

 

                  « علم الانسان» 2

 

                  و کسی می گوید:

 

                  « انما بعثت معلما» 3

                                                                                        اردیبهشت 72

         ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

         1 _ آیه 129 سوره مبارکه  بقره

 

               آیه 164  سوره مبارکه آل عمران

 

               آیه2 سوره مبارکه جمعه

 

         2_آیه 5 سوره  مبارکه علق

 

         3 _ حدیث نبوی 

 


شنبه 94 اسفند 1 , ساعت 11:40 عصر

https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSA0jbjJjilNKTGhH9B0i3n0kduLzJzQNHzzv1z3a9-LFdooB6mjg

 

 

 * * دنیا برای تو نبود          * به آستان بی نشان فاطمه زهرا (س) 

 

                دنیا برای تو نبود                                                

                ای زیور گردنت                                    

                تسمه ی مشک !   

                دنیا برای تو نبود ... (1)

                        

                 می دانم 

                 پینه ی  دستانت را 

                هر روز 

                با علی (ع( 

                قسمت می کردی 

                ودستاس تو  

                آسمان را می چرخاند (2)

 

                 دنیا برای تو نبود 

                 تردید دارم 

                 خرمایی از فدک 

                 خورده باشی 

 

                 کاش می دانستم  

                 وقتی ستارگان 

                 تو را تشییع کردند 

)  امام                  ع( 

                 اشک هایش را  

                 به کدام گوشه ی بقیع

                                      بخشید!

------------------------------------------------

1- رسول خدا : دنیا برای محمد(ص) وآل محمد (ص)نیست : شهیدی، دکتر سید جعفر ، زندگانی فاطمه زهرا

2- علی (ع) : فاطمه(س) در خانه من آنقدر دستاس کرد که دستانش پینه بست

 ، آنقدر با مشک آب کشید که بند مشک بر شانه اش جای انداخت

 و آنقدر خانه را روفت که جامه اش رنگ خاک گرفت : شهیدی ، دکتر سید جعفر ، زندگانی فاطمه زهرا


دوشنبه 94 شهریور 30 , ساعت 12:1 عصر

مدرسه ای خواهم ساخت

 

*مدرسه ای خواهم ساخت         هر چند ناقابل تقدیم به جامعه فرهنگی کشور به مناسبت آمدن مهر

بر دروازه ی وجودم 

پرچمی خواهم افراشت

در سه رنگ

رنگ عاطفه ، رنگ ایمان ،

                             و رنگ برادری

مدرسه ای خواهم ساخت

در محله ی عشق، خیابان عقیده ، کوچه ی مهربانی

با سقفی از خورشید

آجرهایش ، ســــتاره

ملاتش، روشنـــــایی

در باغچه هایش

محبت خواهم کاشت

ودر گلدان هایش

                         لبخند

     * *  *

مدرسه ای خواهم ساخت

دیوار هایش از شعر

باکلاسی که بوی خدا بدهد

در هایش به سوی بیداری 

و پنجره هایش 

به بی نهایت

                  باز شود 

تخته هایش

سیاه نباشد 

نیمکت هایش

گرمای دوستی بدهد

و زنگش را

نسیم بنوازد

آنگاه من

 خدا را به کلاس خواهم برد

 وعلی را

ونهج البلاغه را

وکتابی که درآن

شعر رهایی ،شعر تسلیم

و شعر مقاومتش را

خدا سروده باشد

وقلمی از نور

که سپید بنویسد و سپیده بیافریند

وشلاقی از برگ های سرخ شقایق

ومعلمانی از عصاره ی آفتاب

وشاگردانی از گل آفتاب گردان

با تن پوشی از عفت و نور

که تاریکی را به تمسخر بگیرند

و ریسمان های وسوسه ،

ریسمان های شیطان را

                             پاره کنند

کلاس اول : کلاس گل ها، گل های بی زوال

کلاس دوم : کلاس سرو ها ، سرو های بی تکبر

کلاس سوم: کلاس کوه ها ، کوه هایی که

بار امانت را هم به دوش بکشند 

و کلاس چهارم : ...

        *  *  *

مدرسه ای خواهم ساخت

لبریز از شور و شعور

پر از سرود عطوفت

مالامال از اندیشه های بلند

...

جغرافیایی خواهم آموخت

از سرزمین های یکرنگی وخلوص

تاریخی که، حقیقت بر زبانش باشد

وهندسه ای که ،همه ی خط هایش ،

                                      راست باشد ...

طو فان خشم را خواهم راند

وابرهای تبعیض را

من با نسیم پیمان خواهم بست

تاروح رویش وپرواز را

در پنجره های مدرسه ام بدمد

من وشاگردانم

دروازه های شب را

خواهیم بست

وخورشید را

درآینه سجاده مان

دوبرابر خواهیم کرد

شاید

آسمان هم

روزی در کلاسمان نزول کند

من و شاگردانم

شاید

روزی بر بال نور بنشینیم

وقفس خاک را

ترک کنیم *                      فروردین 1370

 

.ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* با سلام ؛ این شعر در سال 70 رتبه اول شعر فرهنگیان کشور را کسب کرده است (با عرض پوزش از این تعریف و توضیح)


سه شنبه 94 شهریور 3 , ساعت 12:42 صبح

کبوتران حرم امام رضا(ع)

 

1-* همیشه ، اکنونی               برای امام رضا (ع)

 

در طوفان زمان

گم می شود همه چیز

اما تو

همیشه ، اکنونی

برای زائرانی که

از شش جهت

بال می سایند

بر مهربانی جاده ها


***************

 

2 - * ابرناک


سراسیمه

ابرناک

می رسند از راه

گردباد می شوند

در محله ی عشق

و من می کشانم

می آورم

نیمی از خود را

با کوزه های بزرگ تشنگی

و پیوند می خورم

به طوفان مهربان

به امواج سلام

- چرخان ، چرخان ، چرخان -

آه ، چه آرامش غریبی ! ...

*****************

 

3- *طلا هایت را نه


جسارت است

آیینه هایت را

می بوسم

طلاهایت را نه

دوباره

خانه ی کاهگلی ات را

در دلم

می سازم


شنبه 94 مرداد 17 , ساعت 2:27 عصر

به نام دوست

کودک بی پناه یمنی

*پسر آفتاب

دیشب

دست های پینه بسته ی مادرت را

از بازار بزرگ صنعا

بازوان برادرت را

از سواحل جنوب

مقنعه ی خون گرفته ی خواهرت را

از خرابه های سوخته ی شهر

و نیمی از پدرت را

از پشت خاکریز های عدن

به خانه آوردند

ارمغان توله های شیطان

سوغات پادشاهان دوزخ

ره آورد ...


پسر پابرهنه ی صحرا !

بگذار شاعران جهان

همچنان

از ماتیک های بنفش

عروسک های فرنگ

از گیسوان هفت رنگ روزگار

بگویند

ومفتی های عرب

شراب خون تورا

حلال کنند

بگذار قلب های یخ زده

در شرجی بیهودگی

کپک بزنند

و آرام

آرام

در خلسه ی زرورق های دنیا

بمیرند

دنیای لال

دنیای کر

دنیای کور

پسرک پابرهنه ی صحرا !

ماشینک های خونین شکسته ات را

به یادگار نگاه دار

به زودی

رودخانه های سرخ چشمانت

کاخ های سیاه نکبت را

به دریا خواهد ریخت

 یاس ها و نرگس ها

از خرابه های باران خورده ی خانه ات

سر بر خواهند آورد

و خورشید

شرمنده و سر به زیر

در شفق خون همبازی هایت

لبخند خواهد زد

و باب المندب

گلوی تمساح ها را

خواهد فشرد

پسر پابرهنه ی صحرا !

پسر آفتاب !

به آسمان

اعتماد کن

یتیمان معصوم

پیامبر می شوند


دوشنبه 94 خرداد 11 , ساعت 10:45 صبح

گل یاس

*** به امام عصر


آسمان

صبح به خیر می گوید

زمین

بیدار می شود

و هزار ماه

در انتظار سلام تو

صف می کشند

تو می آیی

و شب دنباله دارمان را

به آفتاب می رسانی

 

می آیی

جاده ها

به راه می افتند

کوه ها

حسین حسینت را

با صلابت

تکرار می کنند

و بیداد ها

در پرده های مشوش شب

گم می شوند

می آیی

دشت ها

صلوات می فرستند

و تو

مشت غنچه ها را

با مهربانی

باز می کنی . . .


یاس های جهان

نفس های توست

 


پنج شنبه 94 اردیبهشت 10 , ساعت 9:34 عصر

https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRl9ydWsCvLi-4y3VWMQ48m8j80V0BTUZ--TmH22buhId76Yq18Jw

 

* برای پدرم که در سپیدی زمستان رفت


می بوسم

شانه هایت را

که تکیه گاه زمین بود

دست هایت را

که بوی خاک می داد 

بوی گندم

و زخم هایت را

که تقویم مظلومیت انسان بود

تقویم دردمندی تاریخ

از تو بنویسم

حکایتی می شود

حکایتی

بهار که می آمد

آرام ، آرام

پلک جوانه ها را

باز می کردی

و خوشه های سبز

خوشه های طلایی

قامت می بستند پشت سرت

همیشه

پیشنماز مزرعه بودی

امام گندمزار

و سجاده و مهر

نیمی از سرمایه ات بود

چه شب هایی !

 همسفر بودی با ماه

و آوازهای آبی حبله رود را

با لهجه ی مهربان ایل

تا سپیده دم

تلاوت می کردی

دور دست ترین ستاره ها

چشم انداز تو بود ...

امّا

آسمان من

از جایی آغاز می شد

که تو ایستاده بودی ...

 

از توگفتن

همیشه

غنچه های انار را

در دفترچه های مشقم

می شکفت

اما امروز

واژه هایم

بی حس شده اند

یخ زده اند

زمستان

جای تو

تکیه داده است

به پشتی ایوان روبه رو

خدا حافظ

ای گرمی لحظه های سلام

خدا حافظ ...




 

 


شنبه 93 بهمن 11 , ساعت 10:47 صبح

http://www.irandeserts.com/file/imageSection/F1/31bedecb-8e76-4740-84a7-126e29509943.jpg

 

ای به مهرت چشمه ی باران ، اسیر

آمدی با بــــــوی دریـــــا در کویــــــــر

نـــــــور خورشیـــــد خراسان در دلت

مـــــاه آن سیـــــــــمای قرآن در دلت ...


شهــر خود را بعـد ازاین گم می کنم

خانه ام را ساکن قـــــــــــم می کنم

 

 

 


چهارشنبه 93 دی 10 , ساعت 9:58 عصر

http://www.askquran.ir/gallery/images/58057/1_7a23zv852vwypxq93q41.jpg

 

نمی دونــــــــم زمینی ، آسمو نی !

امیــــــــــر دشت های کهکشونی !

همه می گن یه روزی خواهی اومد

دلــــــــــــم می گه میـون مردمونی

 

 

 

 


دوشنبه 93 دی 1 , ساعت 7:43 عصر

http://www.samenblog.com/uploads/v/vesalekhoda/21455.jpg

  * کوپه کوپه ، آفتاب                       به امام رضا (ع) 


به میهمانی ات می آیم

هر روز

با بلیت شب

سلامم : زمستان

جانم : پاییز

پیغامم : تشنگی ...

برمی گردم

با قطار، قطار؛ سپیده

کوپه ، کوپه ؛ آفتاب

فرسنگ ، فرسنگ ؛ روشنی ...

آه ای امام عشق

دعوتم کن دوباره

به یک لقمه ماه

به یک تکه بهار

در ایستگاه خورشید


   1   2      >

لیست کل یادداشت های این وبلاگ