سفارش تبلیغ
ابزار بهینه سازی سایت
ابزار بهینه سازی سایت
حق سنگین است اما گوارا ، و باطل سبک لیکن در کام چون سنگ خارا . [نهج البلاغه]
 
دوشنبه 98 اردیبهشت 9 , ساعت 11:56 صبح

بچه های مدرسه

 

 ** من و شاگردانم                             روز و هفته معلم مبارک باد

 

        تمام شهر،                                            

        خیابانیست 

 

        شاگردانم، هر روز

 

         با کیفی از عصاره ی خورشید

 

         از آن می گذرند

 

         و مرا

 

         از هزار کوچه

 

         فاتحانه،عبور می دهند

 

         تمام شهر خیابانیست...

 

  من و شاگردانم

 

          آنگاه که درختان پر می ریزند ،

 

          به راه می افتیم

 

          تا سبزترین اندیشه ها را

 

          به مدرسه ببریم

 

          آنجا که درختانش

 

          دانا ترین درختان دنیایند.

 

 

 

          از هشت صبح

 

          خون هزار شقایق عاشق

 

          از دریچه های قلب من

 

          با مهربانی عبور می کند

 

          هر صبحگاه

 

          در صف دعا

 

          آیات نور و کوثر را

 

          بر تنپوش های عفت دخترانم

 

          می خوانم

 

          و آیات جهاد را

 

          بر پیشانی بلند پسرانم

 

          

 

          چشمانشان ترازوییست

 

          که صبوری مرا

 

          با وزنه های عاطفه 

 

          توزین می کنند

 

    شاگردانم

 

          بهترین آموزگاران من اند

 

          آن ها 

 

          هر روز مرا می آزمایند

 

          ومن در سال دو بار...

 

     

 

      من 

 

          روحم را هزار پاره می کنم

 

          و به هزار شاگردم هدیه می دهم

 

          هر زنگ برهه ی مقدسی است 

 

          که عطش های خدایی شان را

 

          عاشقانه می نوشم

 

          و چشمانم را در زمزم نگاهشان 

 

          غسل می دهم

 

          هیمه ی جسمم را

 

          در اندیشه ی گلرنگشان

 

          تطهیر می کنم

 

          و هر دم بازدم هایشان را

 

          تنفس می کنم ...

 

 

 

    من و شاگردانم

 

           واژه ها را خوب معنی می کنیم:

 

           روز یعنی: پرواز 

 

           رود یعنی : حرکت

 

           چشمه یعنی: مهربانی 

 

           مرداب یعنی: جهل

 

           طوفان : یعنی...

 

   

 

     کاش می شد: 

 

           زنگ فیزیک

 

           همیشه از آینه ها گفت

 

           زنگ شیمی، از آب 

 

              زنگ جغرافی ،از ستاره

 

              زنگ تاریخ از بدر

 

        کاش می شد :

 

               زنگ ریاضی

 

                دنیا را منهای دنیا داران کرد

 

                و زنگ فارسی ،

 

                شعر حافظ را

 

                با لهجه ی سرو

 

                و گویش جاری آب

 

                 خواند...

 

  

 

       من و شاگردانم

 

                  با ستاره ها

 

                  در یک مدار می چرخیم

 

                  در خانه ی نقره ای مهتاب

 

                  نماز می خوانیم

 

                  و مثل یک خو شه ی گندم

 

                  از یک ریشه آب می خوریم

 

                  با کوه ها هم سطحیم

 

                  با دریا ها هم آواز...

 

                  دست هامان

 

                  گلدسته های حرمند

 

                  ودل هامان

 

                  مثل یک پنجره ی فولادی

 

                  هزار روزنه دارد

 

                  به هزار خانه ی نور

 

  

 

      بر بام کلاسمان

 

                  انگار

 

                  بلالی می خواند

 

                  و کسی می گوید:

 

                  «ویعلمهم الکتاب» 1

 

                  و کسی می گوید :

 

                  « علم الانسان» 2

                                                                        

         و کسی می گوید:

         انما بعثت معلما

         ...

 

                                اردیبهشت 72

         ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

         1 _ آیه 129 سوره مبارکه  بقره

 

               آیه 164  سوره مبارکه آل عمران

 

               آیه2 سوره مبارکه جمعه

 

         2_آیه 5 سوره  مبارکه علق

 

         3 _ حدیث نبوی


سه شنبه 97 اسفند 28 , ساعت 11:29 عصر

https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRl9ydWsCvLi-4y3VWMQ48m8j80V0BTUZ--TmH22buhId76Yq18Jw

 

* برای پدرم که در سپیدی زمستان رفت


می بوسم

شانه هایت را

که تکیه گاه زمین بود

دست هایت را

که بوی خاک می داد 

بوی گندم

و زخم هایت را

که تقویم مظلومیت انسان بود

تقویم دردمندی تاریخ

از تو بنویسم

حکایتی می شود

حکایتی

بهار که می آمد

آرام ، آرام

پلک جوانه ها را

باز می کردی

و خوشه های سبز

خوشه های طلایی

قامت می بستند پشت سرت

همیشه

پیشنماز مزرعه بودی

امام گندمزار

و سجاده و مهر

نیمی از سرمایه ات بود

چه شب هایی !

 همسفر بودی با ماه

و آوازهای آبی حبله رود را

با لهجه ی مهربان ایل

تا سپیده دم

تلاوت می کردی

دور دست ترین ستاره ها

چشم انداز تو بود ...

امّا

آسمان من

از جایی آغاز می شد

که تو ایستاده بودی ...


از توگفتن

همیشه

غنچه های انار را

در دفترچه های مشقم

می شکفت

اما امروز

واژه هایم

بی حس شده اند

یخ زده اند

زمستان

جای تو

تکیه داده است

به پشتی ایوان روبه رو

خدا حافظ

ای گرمی لحظه های سلام

خدا حافظ ...


شنبه 97 آبان 26 , ساعت 7:29 عصر

کاجستان

نامت

چشمه ی نقره فامی است

که لحظه، لحظه

رودخانه های بهشت را

سیراب می کند


نامت

نسیم کوهسارانی است

که سپیده دمان

نفس های تنگ باغچه را

آرام، آرام

معطر می کند


یادت

کاجستان غریبی است

با سایه های باران خورده ی پاییز


یادت

جاده پیچ در پیچی است

که مرا با سیاره آبی

به آغاز مهربانی زمین می برد

به ابتدای تولد آفتاب

به انتهای صلابت کوه


شقایق های نجیبی است

با آوازهای مخملین سرخ

در سکوت صمیمی صحرا


شکوه امامزاده ای است

که بادها

صدای شکسته ی بیتابم را

در پنجره های رنگ پریده اش می دمد


یادت

حسرت شکفتن است

در بوران صداقت برف


یادت

گندمزار وسیعی است

قد می کشد در من

در این روزهای مه آلود







پنج شنبه 97 آبان 17 , ساعت 3:39 صبح

بارگاه مقدس امام رضا (ع)

 

* همیشه ، اکنونی             


در طوفان زمان

گم می شود همه چیز

اما تو

همیشه ، اکنونی

برای زائرانی که

از شش جهت

بال می سایند

بر مهربانی جاده ها


پنج شنبه 97 شهریور 29 , ساعت 4:1 صبح

http://roshangari.ir/files/videos/thumb/5890/1394/07//2637027190480.jpg

 

 

حسینت را دم شمشـــیر دادند

 حسن را جامی از تزویــر دادند

 مگر ای جان شیرین پیمبـــــــر

تو را از سینه ی غم شیر دادند ؟!



      ******


 به جرم عاشقی سر داد خورشید


تن ماه برادر  داد  خورشیــــــــــــد


کنار پیــــــــکر گلگــــــون اکبـــــــــر


گلوی سرخ اصغر داد خورشیـــــــد


      ******


برای آنکه رویــــــــت را ببوسند

تن آلالــــه بویـــــــت را ببوسند

ملایک مادران صف می نشینند

گلویــــت را گلویــــت را ببوسند

 

      ******


 دلی دارم ، دلی دارم ، فدایـــــــــت 

 سر آشفتـــــــه بازارم ، فدایـــــــــت

 دوبیتی می نویسم ، از غم دوست

 دوبیتـــی های بیمارم ، فدایــــــــت


سه شنبه 97 مرداد 2 , ساعت 1:2 عصر

حرم مطهر امام رضا

 

*ایستگاه خورشید 

                                          به امام رضا (ع) 

به میهمانی ات می آیم

هر روز

با بلیت شب

سلامم : زمستان

جانم : پاییز

پیغامم : تشنگی ...

برمی گردم

با قطار، قطار؛ سپیده

کوپه ، کوپه ؛ آفتاب

فرسنگ ، فرسنگ ؛ روشنی ...

آه ای امام عشق

دعوتم کن دوباره

به یک لقمه ماه

به یک تکه بهار

در ایستگاه خورشید

 


چهارشنبه 97 خرداد 16 , ساعت 8:17 عصر

فلسطین

 

 

  **فرصتی برای گریستن نیست


  شش ماهه ات را به خاک بسپار

  بی غسلی و کفنی

  با لبخندی


   وصلواتی


  فرصتی برای گریستن نیست


  تفنگت را بر دار 


  و موشک دست سازت را


                          و خشمت را


   به شکم های متورم از نفت


                       امیدی  نیست


  به آن سوی دیوار های طلا


                       امیدی نیست

  از قصر های نیل 


  از سالن های رقص عربی


  انتظاری نیست


  تفنگت را بردار


  فرصتی برای گریستن نیست


  شش ماهه ات را به خاک بسپار


  با لبخندی وصلواتی


  می دانم طوفانی خواهد شد


               با 313 گرد باد عظیم


                        گرد باد سرخ


                        گرد باد سبز


  و غرش رعدهای بهاری


  سرانجام آغاز خواهد شد


  شش ماهه ات را به آسمان بسپار


         با لبخندی


           و پیامی


            برای راغب حرب ها احمد یاسین ها رنتیسی ها ...


         


  شش ماهه ات را به خدا بسپار


                           با فاتحه ای


                             و بدرودی


  تفنگت را بر دار


  و موشک دست سازت را


                 و خشمت را


  فرصتی برای گریستن نیست...

 


جمعه 97 خرداد 4 , ساعت 10:44 عصر

خدیجه کبری (س)

 

* * *    می توانستی اما                            به خدیجه کبری(س)

 

می توانستی بر کرسی های عاج بنشینی

می توانستی از فراز کاخ های زمرد

کاروان هایـت را تماشا کنی

که از تجارت حبشه و شام می آیند

می توانستی ...

می توانستی

اما تو

برحصیر کهنه ی یتیمی نشستی

که بوی فرشتگان می داد ...

سلام خدا گوارایت باد

روزی که تو

نیمه ی خرمایت را

به پیامبر ، بخشیدی

آسمان ، تو را

مادر  مادر  امامان کرد .1

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1- روایت شده است که حضرت خدیجه(س) در شعب ابی طالب- که سه سال به طول انجامید-

سهم خود را که یک نیمه ی خرما بود به همسرش ،پیامبر خدا(ص) می داد ومی گفت: اگر من بمیرم باکی نیست تو پیامبری و باید زنده بمانی.


شنبه 97 اردیبهشت 15 , ساعت 11:21 صبح

بچه های مدرسه

 

 * من و شاگردانم

 

        تمام شهر،                                            

        خیابانیست که

 

        شاگردانم، هر روز

 

         با کیفی از عصاره ی خورشید

 

         از آن می گذرند

 

         و مرا

 

         از هزار کوچه

 

         فاتحانه،عبور می دهند

 

         تمام شهر خیابانیست...

 

  من و شاگردانم

 

          آنگاه که درختان پر می ریزند ،

 

          به راه می افتیم

 

          تا سبزترین اندیشه ها را

 

          به مدرسه ببریم

 

          آنجا که درختانش

 

          دانا ترین درختان دنیایند.

 

 

 

          از هشت صبح

 

          خون هزار شقایق عاشق

 

          از دریچه های قلب من

 

          با مهربانی عبور می کند

 

          هر صبحگاه

 

          در صف دعا

 

          آیات نور و کوثر را

 

          بر تنپوش های عفت دخترانم

 

          می خوانم

 

          و آیات جهاد را

 

          بر پیشانی بلند پسرانم

 

          

 

          چشمانشان ترازوییست

 

          که صبوری مرا

 

          با وزنه های عاطفه 

 

          توزین می کنند

 

    شاگردانم

 

          بهترین آموزگاران من اند

 

          آن ها 

 

          هر روز مرا می آزمایند

 

          ومن در سال دو بار...

 

     

 

      من 

 

          روحم را هزار پاره می کنم

 

          و به هزار شاگردم هدیه می دهم

 

          هر زنگ برهه ی مقدسی است 

 

          که عطش های خدایی شان را

 

          عاشقانه می نوشم

 

          و چشمانم را در زمزم نگاهشان 

 

          غسل می دهم

 

          هیمه ی جسمم را

 

          در اندیشه ی گلرنگشان

 

          تطهیر می کنم

 

          و هر دم بازدم هایشان را

 

          تنفس می کنم ...

 

 

 

    من و شاگردانم

 

           واژه ها را خوب معنی می کنیم:

 

           روز یعنی: پرواز 

 

           رود یعنی : حرکت

 

           چشمه یعنی: مهربانی 

 

           مرداب یعنی: جهل

 

           طوفان : یعنی...

 

   

 

     کاش می شد: 

 

           زنگ فیزیک

 

           همیشه از آینه ها گفت

 

           زنگ شیمی، از آب 

 

              زنگ جغرافی ،از ستاره

 

              زنگ تاریخ از بدر

 

        کاش می شد :

 

               زنگ ریاضی

 

                دنیا را منهای دنیا داران کرد

 

                و زنگ فارسی ،

 

                شعر حافظ را

 

                با لهجه ی سرو

 

                و گویش جاری آب

 

                 خواند...

 

  

 

       من و شاگردانم

 

                  با ستاره ها

 

                  در یک مدار می چرخیم

 

                  در خانه ی نقره ای مهتاب

 

                  نماز می خوانیم

 

                  و مثل یک خو شه ی گندم

 

                  از یک ریشه آب می خوریم

 

                  با کوه ها هم سطحیم

 

                  با دریا ها هم آواز...

 

                  دست هامان

 

                  گلدسته های حرمند

 

                  ودل هامان

 

                  مثل یک پنجره ی فولادی

 

                  هزار روزنه دارد

 

                  به هزار خانه ی نور

 

  

 

      بر بام کلاسمان

 

                  انگار

 

                  بلالی می خواند

 

                  و کسی می گوید:

 

                  «ویعلمهم الکتاب» 1

 

                  و کسی می گوید :

 

                  « علم الانسان» 2

                                                                        

         و کسی می گوید:

         انما بعثت معلما

         ...

 

                                اردیبهشت 72

         ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

         1 _ آیه 129 سوره مبارکه  بقره

 

               آیه 164  سوره مبارکه آل عمران

 

               آیه2 سوره مبارکه جمعه

 

         2_آیه 5 سوره  مبارکه علق

 

         3 _ حدیث نبوی 


چهارشنبه 97 اردیبهشت 12 , ساعت 5:24 عصر

آکا ایران

 به امام عصر


دست خورشید را

می گیری

ازقله ها

بالا می آیی

پیشانی زمستان

عرق می کند

و اشک های شوق

بر دامنه ها

سرازیر می شوند

شب

دندان هایش را

به هم می ساید

آه ! آفتاب من !


<      1   2   3   4   5   >>   >

لیست کل یادداشت های این وبلاگ