سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
جمکرانی شویم
تیز فهمی و پرخوری گرد هم نیایند . [امام علی علیه السلام]
 
جمعه 95 مرداد 29 , ساعت 5:4 عصر

رود ، آبشار و جنگل

 


گاهی می آیی

مثل یک خواب شیرین

از دور 

 وچشم هایت

آن قدر  به من نزدیک می شوند

که من می توانم

وسعت هزار اقیانوس را

از پنجره هایش تماشا کنم

اشک هایت

زیباترین رودهای جهان را  

  به خانه ام می آورند

نفس هایت ...


   

گاهی می آیی

مثل یک خواب شیرین 

از دور

و گل های باغچه

با حریر لبخند   

به پیشوازت می آیند

شاخه های  کو کب

به احترامت

سر، خم می کنند   

آسمان در قدمت  

   بذر مهتاب می پاشد ...



سکوت می کنی

پرندگان 

سکوت می کنند

دنیا ساکت می شود...



می آیی

مثل یک خواب شیرین 

از دور

و انتشار عطر تو

فطرت کوه های پشت خانه را

تغییر می دهد

دست هایت

بوی خورشید

بوی سیب می دهند

 

می آیی

مثل یک ...


می خواهم سلامت کنم

نمی شود

می خواهم بگویم :"دلتنگت بودم"  

نمی شود

آسمان

نگران توست

فانوسی از سمت مشرق

سو سو می زند

و تو را می بینم

از پشت شیشه های اشک

دست در دست نسیم

به زیارتی بزرگ می روی

می خواهم بپرسم : «دوباره می آیی؟

نمی توانم

می خواهم بگویم : " دلواپست می شوم   "

نمی توانم

رد پایت

روی ماسه های مرطوب

زیارتگاه من می شود

و تاریکی

تا کمر کوه بالا می آید

 


جمعه 95 مرداد 22 , ساعت 9:35 صبح

بارگاه مقدس امام رضا (ع)

 

* همیشه ، اکنونی             

 

در طوفان زمان

گم می شود همه چیز

اما تو

همیشه ، اکنونی

برای زائرانی که

از شش جهت

بال می سایند

بر مهربانی جاده ها


چهارشنبه 95 مرداد 20 , ساعت 8:33 صبح

حرم مطهر امام رضا (ع)

 

به میهمانی ات می آیم

هر روز

با بلیت شب

سلامم : زمستان

جانم : پاییز

پیغامم : تشنگی ...

برمی گردم

با قطار، قطار؛ سپیده

کوپه ، کوپه ؛ آفتاب

فرسنگ ، فرسنگ ؛ روشنی ...

آه ای امام عشق

دعوتم کن

دوباره

به یک لقمه ماه

به یک تکه بهار

در ایستگاه خورشید


پنج شنبه 95 خرداد 27 , ساعت 10:24 عصر

قبرستان ابوطالب-مدینه

 

*   پناهگاه خورشید                           برای خدیجه کبری(س)


 

می توانستی

 

بر کرسی های عاج بنشینی

 

و از فراز کاخ های زمرّدین

 

کاروان هایـت را تماشا کنی

 

کاروان های حبشه

 

کاروان های شام

 

می توانستی

ملکه ی رویاهایت باشی

 

می توانستی ...

 

اما تو

 

برحصیر کهنه ی یتیمی نشستی

 

که بوی فرشتگان می داد

 

و خدا

 

خورشید را

 

در دامنت گذاشت

 

و سایه ی مهربانت

 

پناهگاه ملایک شد

 

پناهگاه پیامبران

 

...

 

سلام خدا گوارایت باد

 

روزی که تو

 

نیمه ی خرمایت را

 

به پیامبر ، بخشیدی

 

آسمان ، تو را

 

مادر  مادر  امامان کرد .1

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1- روایت شده است که حضرت خدیجه(س) در شعب ابی طالب- که سه سال به طول انجامید-

سهم خود را که یک نیمه ی خرما بود به همسرش ،پیامبر خدا(ص) می داد ومی گفت: اگر من بمیرم باکی نیست تو پیامبری و باید زنده بمانی.


پنج شنبه 95 اردیبهشت 16 , ساعت 6:12 صبح

گل محمدی

آمدی این همه خورشیــــــــد به ایـــمان دادی

مرده بود آدم و عالم ، به زمیــــــــن جان دادی

کشتـــزاران جهان ، خشک و سترون شده بود

لطف کردی و به مـــــا ، لالــه و ریحـــان دادی

همه جــا شعبــــده ی ساحــــر فرعونی بــود

چشم وا کردی و آن تحفـــــه ی کنعـــان دادی

کعبـــه در سیـطره ی نعــره ی شیطان گم بود

مهربانا ! تــــــــو به او مهــــــر سلیمــان دادی

دل خاکستـــری ام را سحری روشــــــــن کن

ای که با صاعقه ای آتــش پنهــــــــــان دادی !

 

 


یکشنبه 95 اردیبهشت 12 , ساعت 12:35 صبح

بچه های مدرسه

 

 * من و شاگردانم

 

        تمام شهر،                                            

        خیابانیست که

 

        شاگردانم، هر روز

 

         با کیفی از عصاره ی خورشید

 

         از آن می گذرند

 

         و مرا

 

         از هزار کوچه

 

         فاتحانه،عبور می دهند

 

         تمام شهر خیابانیست...

 

  من و شاگردانم

 

          آنگاه که درختان پر می ریزند ،

 

          به راه می افتیم

 

          تا سبزترین اندیشه ها را

 

          به مدرسه ببریم

 

          آنجا که درختانش

 

          دانا ترین درختان دنیایند.

 

 

 

          از هشت صبح

 

          خون هزار شقایق عاشق

 

          از دریچه های قلب من

 

          با مهربانی عبور می کند

 

          هر صبحگاه

 

          در صف دعا

 

          آیات نور و کوثر را

 

          بر تنپوش های عفت دخترانم

 

          می خوانم

 

          و آیات جهاد را

 

          بر پیشانی بلند پسرانم

 

          

 

          چشمانشان ترازوییست

 

          که صبوری مرا

 

          با وزنه های عاطفه 

 

          توزین می کنند

 

    شاگردانم

 

          بهترین آموزگاران من اند

 

          آن ها 

 

          هر روز مرا می آزمایند

 

          ومن در سال دو بار...

 

     

 

      من 

 

          روحم را هزار پاره می کنم

 

          و به هزار شاگردم هدیه می دهم

 

          هر زنگ برهه ی مقدسی است 

 

          که عطش های خدایی شان را

 

          عاشقانه می نوشم

 

          و چشمانم را در زمزم نگاهشان 

 

          غسل می دهم

 

          هیمه ی جسمم را

 

          در اندیشه ی گلرنگشان

 

          تطهیر می کنم

 

          و هر دم بازدم هایشان را

 

          تنفس می کنم ...

 

 

 

    من و شاگردانم

 

           واژه ها را خوب معنی می کنیم:

 

           روز یعنی: پرواز 

 

           رود یعنی : حرکت

 

           چشمه یعنی: مهربانی 

 

           مرداب یعنی: جهل

 

           طوفان : یعنی...

 

   

 

     کاش می شد: 

 

           زنگ فیزیک

 

           همیشه از آینه ها گفت

 

           زنگ شیمی، از آب 

 

              زنگ جغرافی ،از ستاره

 

              زنگ تاریخ از بدر

 

        کاش می شد :

 

               زنگ ریاضی

 

                دنیا را منهای دنیا داران کرد

 

                و زنگ فارسی ،

 

                شعر حافظ را

 

                با لهجه ی سرو

 

                و گویش جاری آب

 

                 خواند...

 

  

 

       من و شاگردانم

 

                  با ستاره ها

 

                  در یک مدار می چرخیم

 

                  در خانه ی نقره ای مهتاب

 

                  نماز می خوانیم

 

                  و مثل یک خو شه ی گندم

 

                  از یک ریشه آب می خوریم

 

                  با کوه ها هم سطحیم

 

                  با دریا ها هم آواز...

 

                  دست هامان

 

                  گلدسته های حرمند

 

                  ودل هامان

 

                  مثل یک پنجره ی فولادی

 

                  هزار روزنه دارد

 

                  به هزار خانه ی نور

 

  

 

      بر بام کلاسمان

 

                  انگار

 

                  بلالی می خواند

 

                  و کسی می گوید:

 

                  «ویعلمهم الکتاب» 1

 

                  و کسی می گوید :

 

                  « علم الانسان» 2

 

                  و کسی می گوید:

 

                  « انما بعثت معلما» 3

                                                                                        اردیبهشت 72

         ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

         1 _ آیه 129 سوره مبارکه  بقره

 

               آیه 164  سوره مبارکه آل عمران

 

               آیه2 سوره مبارکه جمعه

 

         2_آیه 5 سوره  مبارکه علق

 

         3 _ حدیث نبوی 

 


پنج شنبه 95 اردیبهشت 2 , ساعت 1:16 صبح

https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRl9ydWsCvLi-4y3VWMQ48m8j80V0BTUZ--TmH22buhId76Yq18Jw

 

* برای پدرم که در سپیدی زمستان رفت


می بوسم

شانه هایت را

که تکیه گاه زمین بود

دست هایت را

که بوی خاک می داد 

بوی گندم

و زخم هایت را

که تقویم مظلومیت انسان بود

تقویم دردمندی تاریخ

از تو بنویسم

حکایتی می شود

حکایتی

بهار که می آمد

آرام ، آرام

پلک جوانه ها را

باز می کردی

و خوشه های سبز

خوشه های طلایی

قامت می بستند پشت سرت

همیشه

پیشنماز مزرعه بودی

امام گندمزار

و سجاده و مهر

نیمی از سرمایه ات بود

چه شب هایی !

 همسفر بودی با ماه

و آوازهای آبی حبله رود را

با لهجه ی مهربان ایل

تا سپیده دم

تلاوت می کردی

دور دست ترین ستاره ها

چشم انداز تو بود ...

امّا

آسمان من

از جایی آغاز می شد

که تو ایستاده بودی ...

 

از توگفتن

همیشه

غنچه های انار را

در دفترچه های مشقم

می شکفت

اما امروز

واژه هایم

بی حس شده اند

یخ زده اند

زمستان

جای تو

تکیه داده است

به پشتی ایوان روبه رو

خدا حافظ

ای گرمی لحظه های سلام

خدا حافظ ...


جمعه 95 فروردین 20 , ساعت 12:5 صبح

http://upimagens.com/imagens/299996ATgAAADNaICa-IsXjHB2GaeVSpcNBGBEACGdx3ROZbhaQ_o2aBr5DuWMeUWGRkcHS-5zQoUI76ckMWrMPb9c11sU1QRtAJtU9VAVajFHBtb7OhxSOx52rcEzYU3HGg.jpg

 

سبد های اندوه را

با شب هایم

تقسیم می کنم

چمدان های شادی را

با تو ...

می گویند

عید آمده است !

عید !

آه اگر شاخه گلی می خواهی

خیال بهار آورت را

                         بفرست


دوشنبه 95 فروردین 9 , ساعت 11:35 عصر

 

http://up.vbiran.ir/uploads/2996614210966321532_444%20co.jpg

 *به مادران ماه


با سلام تو

چراغ ستاره

روشن می شود

و ماه

با لالایی هایت

پشت ابر های تیره ی سر گردان

خواب های شیرین می بیند

ترانه های ایلاتی ات

سرود زندگی اند

لبخند هایت

هزار سپیده ...


مادر ماه !

آفتاب

هر روز

از پشت پلک های تو

طلوع می کند ...


آه ای خمیده ی سربلند !

پیش از آسمان

بالای سرم بودی

و پیش از سایه

در کنارم


تا همیشه

سوگند بزرگم

شیر پاک توست

ای آبی وسیع !

از ابر سپید گیسوانت

شرمنده ام


شنبه 94 اسفند 22 , ساعت 12:20 عصر

https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR7ej-GK7ElU0HjRtPTBYRdUHBzA6WkgZcxo_Uexvf9_q5K1OSIبه آستان بی نشان فاطمه زهرا (س)

 

 

گاهی تبری به پای توحیـــد زدنـد

گاهی لگدی به جـان امّیـــد زدنـد

آن شب صفتان بی بصیرت ، آخر

آتش به در خانه ی خورشیـد زدند


   1   2      >

لیست کل یادداشت های این وبلاگ