سفارش تبلیغ
صبا
[ سهل پسر حنیف أنصارى پس از بازگشت از صفّین در کوفه مرد ، و امام او را از هرکس بیشتر دوست مى‏داشت فرمود : ] اگر کوهى مرا دوست بدارد در هم فرو ریزد [ و معنى آن این است که رنج بر او سخت شود و مصیبتها به سوى او شتاب گیرد . و چنین کار نکنند جز با پاکیزگان نیکوکار و گزیدگان اخیار . و این مانند فرموده اوست که : ] [نهج البلاغه]
 
دوشنبه 96 بهمن 30 , ساعت 12:38 صبح

http://www.mizanonline.com/files/fa/news/1396/5/17/1254959_892.jpg

 

حسینت را دم شمشـــیر دادند

حسن را بــاده ی تزویــر  دادند

مگر ای جان شیرین پیمبـــــــر
تو را از سینه ی غم شیر دادند ؟!

دوشنبه 96 بهمن 16 , ساعت 12:34 صبح

 http://shahrematlab.com/wp-content/uploads/2017/04/laleh4.jpg 

  به لاله های سرخ انقلاب

 

شانه هامان ،قلمرو شب بود

روزگار شکستن پــــــــــر ها

خنجر تیـــرگی فرو می رفت

در تن آفتاب بــــــــــــــاورها

 

فصل زخم و نمک، زمانه ی آه

فصل در هم شکستن ما بــود

هم گلوی بریده ی مهتـــــــاب

هم مزار ستاره، آنجــــــــا بود

 

خشکی و آتش وعطش را باغ

جای سبزینه ها به تن می کرد

هر درختی جوانـــــه هایش را

زیر خــاک ستم ، کفن می کرد

 

نخل های بلنـــــــــــــــد آزادی

دار هر سرو و هر صنوبـــر بود

شبنم گونــــه های گل ها هم

خون مظلوم صد کبـــــــوتر بود

 

حرف سبـــــز بــرادری ، ممنوع

فصل شمشیر و کینه و غم بود

جــــای جولان کرکسان، بسیار

سقف پـــرواز کاکلی ، کم بــود ...

 

تا که خورشیـــد مهربان، خندیـد

روشنی را به رنگ دل ها دوخت

با گل و سبزه ، همزبانی کــــرد

عاشقی را به لالــــه ها آموخت

 

خاک ، سرگرم مهــــربانی شد

خنده ی غنچه را به صحرا داد

نقش مرداب ، از ضمیرش رفت

آ ب و آییــــــنه ، رود و دریا داد

 

بــــاد آشفته ، عاشقی ها کرد

با درخت نجیب هشیـــــــــاری

کوچه با کوچه ، مهربان تر شد

در خیـــــابــان سبـــــز بیداری


چهارشنبه 96 بهمن 11 , ساعت 7:20 صبح

خانه خورشید

 

        **  به آستان بی نشان حضرت کوثر (س)

گاهی تبری به پای توحید زدند

گاهی لگدی به جان امّید زدند

آن شب صفتان بی بصیرت،آخر

آتش به در خانه ی خورشید زدند


دوشنبه 96 دی 25 , ساعت 7:40 صبح

سانچی

بیا ای دل زدست موج آتش

سری بر شانه دریا گذاریم

که ماه پیکر یارانمان را

مبادا چین و ماچین جا گذاریم


پنج شنبه 96 دی 21 , ساعت 8:54 عصر

شقایق

*به شهیدان سر افراز

کوچه کوچه ی شهرم، از شکوفه لبریز است

دست پینه دار ما ، دشت یاسمن خیز است

ای شفق تبــــــاران ، ای ، از قبیله ی باران !

هر سپیــده می آیید، عطرتان دل انگیز است

مثل موج دریاییــــد ، می رویـــد و می آییـــد

در مرور آبی تان ، آســــمان چـه ناچیز است

یادتان که می بـارد، می شود به جرأت گفت:

خنده ی شقایق ، دور ، از نگاه پاییـــــز است

گر چه زیر خاکستر ،مانده ام به جــا از عشق

از شما چه پنهان ، آه ، آتش دلم تیـــــز است

 


سه شنبه 96 دی 19 , ساعت 1:8 صبح

http://www.jamejamonline.ir/Media/images/1387/10/03/L00957743948.jpg

 

 

چه انجماد های غریبی !

چه قطب های بی پنگوئنی !

دور دست ها

شمعی روشن می کردی ای کاش !


سه شنبه 96 آذر 21 , ساعت 1:18 صبح

http://neginbafzagros.com/%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%B5%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AA/%DA%A9%D9%88%DA%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%BA/image.raw?type=orig&id=301

آمده بودی

از مهربان ترین سمت آسمان

با رنگین کمانی

هزار رنگ

دو ماه سر به زیر

لحظه لحظه

پشت پلک های نقره ایت

طلوع می کردند

 

صدایت

سکوت سنگ های کوچه را

نمی شکست

صدایت

مسیر سبز ساقه ها را

نمی برید

صدایت

تپش پاک نسیمی بود

که از متانت کوه می آمد

از طراوت دشت

 

دست هایت

پر از آواز زندگی بود

پر از سلام و صبوری

پر از جوانه های جوانی

...

و آب و درخت و سنگ

در موسیقی نفس هایت

جان می گرفتند

آمده بودی

...

 

نشستی

زیر درختی

که تنها من

می توانستم ببینمش

تنها من

می توانستم ببینمت

نشستی

 

چقدر

شبیه نقاشی های من بودی

که سال ها

با سرود شوق

روی چهل برگ های کاهی سادگی ام

 می کشیدم

با مدادی دورنگ

آسمانی و آفتابی

چقدر

شبیه بهشت هایی بودی

که معلمانم

هیچ وقت

نشانی شان را

نمی دانستند

چقدر ...

 

باران می آمد

دو ماه بارانی

لحظه لحظه

از انحنای مژه هایت

طلوع می کردند

جویبار پیر

آرام ، آرام

خستگی های کوچه را می شست

گنجشک های گیلاس می آمدند

و تو

گل های پیراهنت را

میانشان

دانه دانه

 به عدالت  تقسیم می کردی

چقدر شبیه شعر های من بودی

مثل دلواپسی های صمیمی من

مثل ...

 

ناگهان طوفان شد

ستاره هایی آمدند

و تو را

از گذرگاه باران

به سپیده ترین سمت کهکشان بردند

و من

در انتهای دره ی تنهایی

فریاد می زدم

فریاد

 

آب های گل آلود

آب های خشمگین

شعر هایم را

نقاشی های کودکیم را

با خود می بردند

و مدادهای دورنگ را

و گل های پیراهنت را

گیلاس های صورتی را

و بی تابی کوچه را

و ...

 

گنجشک های سرگردان

چیزی شبیه تابوتم را

به غمگین ترین سمت زمین

می کشانیدند

به ناگزیرترین باور دنیا

 

کاش

 پیش از ستاره ها بیدار می شدم

کاش هرگز بیدار نمی شدم

و تو تا همیشه

با حریر لبخند

گل های پیراهنت را

بین گنجشک های باغچه

عاشقانه

تقسیم می کردی

و من

تا پایان زمین

مهربانی ماه را

تماشا می کردم


سه شنبه 96 آذر 7 , ساعت 11:10 عصر

چشم انداز روستای گلوج

 


گاهی می آیی

مثل یک خواب شیرین

از دور 

و نگاهت

آن قدر  به من نزدیک می شود

که من می توانم

وسعت هزار اقیانوس را

از پنجره هایش تماشا کنم

اشک هایت

زیباترین رودهای جهان را  

  به خانه ام می آورند

نفس هایت ...


 

   

گاهی می آیی

مثل یک خواب شیرین 

از دور

و گل های باغچه

با حریر لبخند   

به پیشوازت می آیند

شاخه های  کو کب

به احترامت

سر، خم می کنند   

آسمان در قدمت  

   بذر مهتاب می پاشد ...



 

سکوت می کنی

پرندگان 

سکوت می کنند

دنیا ساکت می شود...



 

می آیی

مثل یک خواب شیرین 

از دور

و انتشار عطر تو

فطرت کوه های پشت خانه را

تغییر می دهد

دست هایت

بوی خورشید

بوی سیب می دهند

 

می آیی

مثل یک ...


 

می خواهم سلامت کنم

نمی شود

می خواهم بگویم :"دلتنگت بودم"  

نمی شود

آسمان

نگران توست

فانوسی از سمت مشرق

سو سو می زند

و تو را می بینم

از پشت شیشه های اشک

دست در دست نسیم

به زیارتی بزرگ می روی

می خواهم بپرسم : «دوباره می آیی؟

نمی توانم

می خواهم بگویم : " دلواپست می شوم   "

نمی توانم

رد پایت

روی ماسه های مرطوب

زیارتگاه من می شود

و تاریکی

تا کمر کوه بالا می آید

 

 

 

 


پنج شنبه 96 آبان 25 , ساعت 6:36 عصر

http://rafed.net/e-cards/images/atabat/madina/madinah33.jpg


 

هنوز هم

از دیوارهای بلند تاریکی

خارهای کینه

برسرت می ریزند

چشم هاشان

شعله های شیطان

دست هاشان

شکمبه های شتر

جوال های خاکستر ...


نیمی از قریش

در آن سوی دریاها

درسیاهی های عریان

لحظه به لحظه

تکثیر می شوند

چه بت های زشتی

در کعبه هاشان

جمع کرده اند

چه لات هایی !

چه منات هایی!

 

ابوسفیان ها

تمام شدنی نیستند

ابولهب ها

تکرار می شوند هر شب

و زن عمو هایت ...

 

نیمی از قریش

در آن سوی دریاها

در مزبله هاشان

هر روز

معاویه می کارند

و یزید

درو می کنند

تردید ندارم

دوباره

ابن ملجم هاشان

راهی کوفه می شوند

با پیشانی های پینه بسته

و قرآن هایی بر نیزه

و نوادگانشان دوباره

حسینت را

سر خواهند برید


آه ای پیام آور عشق !

فرشتگانت را بفرست

تا پسران هند را

در چاه بدر بیفکنیم

 

سلمان هایت را بفرست

تا خندقی بکنیم

ابوذر هایت را

تا معاویه ها را

رسوا کنیم

بلال هایت را

تا از مناره های جهان

بالا برویم ...


آه ای پیام آور عشق !

شکیباییت

بی نهایت است

ما را ببخش

ما نمی توانیم

تا ابد

نفس های متعفن خوک ها را

تحمل کنیم


پنج شنبه 96 مهر 6 , ساعت 10:36 عصر

عصر عاشورا استاد فرشچیان


حسینت را دم شمشـــیر دادند

 حسن را جامی از تزویــر دادند

 مگر ای جان شیرین پیمبـــــــر

تو را از سینه ی غم شیر دادند ؟!



      ******


 به جرم عاشقی سر داد خورشید


تن ماه برادر  داد  خورشیــــــــــــد


کنار پیــــــــکر گلگــــــون اکبـــــــــر


گلوی سرخ اصغر داد خورشیـــــــد


      ******


برای آنکه رویــــــــت را ببوسند

تن آلالــــه بویـــــــت را ببوسند

ملایک مادران صف می نشینند

گلویــــت را گلویــــت را ببوسند

 

      ******


 دلی دارم ، دلی دارم ، فدایـــــــــت 

 سر آشفتـــــــه بازارم ، فدایـــــــــت

 دوبیتی می نویسم ، از غم دوست

 دوبیتـــی های بیمارم ، فدایــــــــت




   1   2      >

لیست کل یادداشت های این وبلاگ